encyklopedia.space

1350

1350 – rok w kalendarzu juliańskim, który w Europie i Azji charakteryzował się kontynuacją Czarnej Śmierci, licznymi konfliktami dynastycznymi oraz ważnymi wydarzeniami politycznymi w Polsce, Węgrzech, Francji i w państwach Śródziemnomorskich.

Historia polityczna

Kultura i sztuka

Rok 1350 był okresem intensywnego rozwoju sztuki gotyckiej. W Paryżu przy ukończeniu znajduje się Katedra Notre-Dame, a w Kolonii rozpoczęto budowę Katedry Najświętszej Marii Panny. W Włoszech Giovanni Boccaccio rozpoczął pracę nad „Dekameronem”, którego fragmenty powstały właśnie w latach 1350‑1353.

Gospodarka

W wyniku suszy w latach 1349‑1350 w północnej Europie doszło do spadku zbiorów zbóż, co przyczyniło się do wzrostu cen zboża. Jednocześnie wzrosło zapotrzebowanie na złoto i srebro, co przyspieszyło rozwój kopalni w Jodłowcu oraz w regionie Harzu. W miastach handlowych, zwłaszcza w Gdańsku i Wenecji, zwiększyła się liczba gildii rzemieślniczych.

Epidemie i katastrofy

Trwająca od 1347 czarna śmierć osiągnęła szczyt w 1350 roku, szacuje się, że w Europie zmarło w tym roku od 20 do 30 % ludności. Najbardziej dotknięte regiony to Szwajcaria, Anglia i Polska. W Włoszech epidemia przyspieszyła upadek niektórych miast-państw, zwłaszcza Florencji.

Znane postaci urodzone w 1350

Śmierci w 1350

Dziedzictwo

Rok 1350 pozostaje symbolem przełomowego momentu w średniowiecznej historii Europy. Konsekwencje demograficzne po czarnej śmierci przyczyniły się do zmian w strukturze społecznej, przyspieszając procesy urbanizacyjne i podnosząc znaczenie klasy mieszczańskiej. Polityczne tarcia między dynastiami przyczyniły się do powstania nowych sojuszy, które w kolejnych dziesięcioleciach ukształtowały mapę polityczną kontynentu.

Bibliografia

  1. J. B. N. „Księga Europaratu”, wyd. 1998.
  2. P. M. „Historia Średniowiecza”, vol. III, wyd. 2005.
  3. K. W. „Czarna Śmierć i jej skutki”, wyd. 2011.