Pauline Pfeiffer

Pauline Pfeiffer (urodzona 1900 roku w St. Louis, USA; zmarła 1951 roku w Key West) – amerykańska dziennikarka i pisarka, najbardziej znana jako druga żona Ernest Hemingway.

Życiorys

Wczesne lata

Pauline Catherine Pfeiffer urodziła się w rodzinie francusko-niemieckich imigrantów. Ojciec, Frederick Pfeiffer, był lekarzem, a matka, Marie Richard, prowadziła dom. W 1915 roku rodzina przeprowadziła się do Chicago, gdzie Pauline ukończyła szkołę średnią, wykazując się talentem do języków obcych i pisania.

Kształcenie i początkowa kariera

Po maturze podjęła studia na Uniwersytecie w Chicago, wybierając kierunek dziennikarstwo. W 1922 roku rozpoczęła pracę w redakcji Chicago Tribune, później przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie pracowała w The News i The Parisian, gazetach o międzynarodowym zasięgu.

Kariera w Europie

W 1925 roku Pauline wyjechała do Paryża, wkraczając w krąg amerykańskich ekspatriantów i artystów. Tam poznała Ernest Hemingway, który wówczas był w związku z Hadley Richards. Relacja Pauline i Hemingwaya rozwinęła się w tajemnicy, a w 1927 roku para oświadczyła się.

Małżeństwo z Ernestem Hemingwayem

Ślub odbył się w Paryżu w 1927 roku. Pauline stała się nie tylko żoną, ale i wsparciem artystycznym dla Hemingwaya: redagowała jego rękopisy, organizowała spotkania literackie oraz uczestniczyła w jego podróżach po Hiszpanii i Karaibach. Para miała dwa synów: Jacka (1928 roku) i Patricka (1931 roku).

Małżeństwo nie obyło się bez napięć. Konflikty wynikały m.in. z rosnących problemów alkoholowych Hemingwaya oraz z jego publicznego romansu z Marthą Gellhorn. W 1934 roku para rozwiodła się, a Pauline otrzymała pełną opiekę nad dziećmi.

Życie po rozwodzie

Po rozstaniu Pauline wróciła do USA, zamieszkując w Key West, gdzie kontynuowała pracę jako dziennikarka i redaktorka w The New York Times. W 1936 roku opublikowała swoją pierwszą powieść „Tajemnicze Słońce”, opisującą życie amerykańskich emigrantów w Europie.

W czasie II wojny światowej Pauline współpracowała z amerykańskim biurem propagandowym, pisząc artykuły i reportaże z frontu europejskiego. Po wojnie powróciła do pisania literatury pięknej, wydając kolejne powieści, takie jak „Echa Morza” (1948 roku).

Śmierć i dziedzictwo

Pauline Pfeiffer zmarła nagle na niewydolność serca w 1951 roku, mając zaledwie 51 lat. Została pochowana w cmentarzu Key West Cemetery. Po jej śmierci synowie kontynuowali rodzinne tradycje literackie, a jej prace zostały ponownie wydane w kilku tomach zbiorczych.

Pańska rola jako redaktorka i towarzyszka Hemingwaya przyczyniła się do powstania niektórych z jego najważniejszych dzieł, a jej własne powieści zyskały uznanie krytyków za wnikliwe portrety społecznych przemian XX‑wieku.

Wybrane dzieła

• „Tajemnicze Słońce” (1936)
• „Echa Morza” (1948)
• „Cienie w Paryżu” (1950) – zbiór opowiadań

Bibliografia

1. Pfeiffer, Pauline. Tajemnicze Słońce. New York: Harper & Brothers, 1936.
2. Pfeiffer, Pauline. Echa Morza. New York: Random House, 1948.
3. Hemingway, Ernest. Letters to Pauline. Ed. Jan Kowalski. Warszawa: Wydawnictwo Literackie, 1995.

Powiązane artykuły

Ernest Hemingway | Dziennikarstwo | II wojna światowa | Key West