St Mary-le-Bow
St Mary-le-Bow (pełna nazwa: Kościół św. Marii w Bow) to historyczny kościół anglikański położony przy ulicy Cheapside w City of London. Jego nazwa pochodzi od starożytnego dzwonu (ang. bow), który w średniowieczu znajdował się w wieży kościoła i był używany do sygnalizowania ważnych wydarzeń w mieście.
Historia
Pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1242 roku, kiedy to założono pierwotną, gotycką kaplicę dedykowaną Matce Bożej. W 1534 roku w wyniku reformacji angielskiej kościół przeszedł na anglikanizm. Przez kolejne stulecia był wielokrotnie rozbudowywany i odbudowywany po pożarach oraz zniszczeniach wojennych.
Architektura
Obecny budynek, wzniesiony w latach 1666–1670, jest przykładem baroku w Anglii. Projekt został opracowany przez znanego architekta Sir Christopher Wren, który po Wielkim Pożarze Londynu otrzymał zlecenie odbudowy wielu kościołów w mieście.
Charakterystyczne elementy architektoniczne St Mary-le-Bow to:
- Wysoka, ośmiokątna wieża z bogato zdobioną brygadą.
- Wnętrze z marmurowymi kolumnami oraz witrażami przedstawiającymi sceny biblijne.
- Organy wykonane przez warsztat Henry'ego Jenkinsa, które od 1858 roku są stałym elementem liturgii.
Znaczenie kulturowe
St Mary-le-Bow zyskał szczególną sławę dzięki tradycji tzw. cockney, według której osoba urodzona w odległości sześciu mil od kościoła, czyli w tzw. „zasięgu dzwonu”, może określać się jako Cockney. Tradycja ta była szeroko opisywana w literaturze i filmie, np. w powieści Charlesa Dickensa „Oliver Twist”.
Historia w czasach współczesnych
Podczas II wojny światowej kościół doznał poważnych zniszczeń w wyniku nalotów bombowych w 1941 roku. Po wojnie, w latach 1950–1959, przeprowadzono gruntowną rekonstrukcję pod kierownictwem architekta Sir Johna Sinclaira. Dziś kościół pełni zarówno funkcje religijne, jak i turystyczne, przyciągając rocznie setki tysięcy zwiedzających.
Patrona i dzieła sztuki
Patronem kościoła jest Święta Maria Panna. Wewnątrz można podziwiać liczne dzieła sztuki, w tym:
- Rzeźbę św. Mikołaja z Kairu autorstwa Grinlinga Goulda.
- Tablicę pamiątkową z Edmunda Peacea, osobistego przyjaciela Królowej Wiktorii.
Współczesne funkcje
Obecnie St Mary-le-Bow jest aktywnym miejscem kultu, w którym odbywają się regularne msze święte, koncerty organowe oraz wystawy sztuki sakralnej. Kościół prowadzi także działalność charytatywną poprzez St John Evangelist Society, wspierając potrzebujące w Londynie i okolicach.
Patrimonialna ochrona
W 1950 roku budynek został wpisany na listę zabytków narodowych jako obiekt o wyjątkowym znaczeniu historycznym i architektonicznym. Od tego czasu podlega stałej konserwacji, a wszelkie prace renowacyjne muszą być zatwierdzane przez Heritage England.
Linki powiązane
Więcej informacji można znaleźć w następujących artykułach:
- Sir Christopher Wren – architekt odbudowy po pożarze.
- Cockney – tradycja i język mieszkańców Londynu.
- Londyn – historia i rozwój miasta.
- Anglikanizm – wyznanie kościelne.
- Listy zabytków narodowych – ochrona dziedzictwa kulturowego.