who
who jest angielskim zaimkiem pytającym, używanym do odniesienia się do osób lub podmiotów ludzkich w pytaniach i zdaniach połączonych z czasownikami pomocniczymi. W języku polskim odpowiada mu zaimek kto.
Definicja i funkcje
Zaimka who używa się w następujących sytuacjach:
- Tworzenia pytań o osobę – Who are you?
- W zdaniach względnych – The man who called you is waiting.
- W konstrukcjach podmiotu lub dopełnienia – Who stole the cake?, I know who lives next door.
Etymologia
Angielski who wywodzi się ze staroangielskiego hwā, które ma korzenie w pra‑germańskim *hwas. Pokrewne formy występują w językach holenderskim (wie), niemieckim (wer) oraz w języku słowiańskim (kto).
Odmiana
Zaimka who nie odmienia się w języku angielskim, lecz pełni różne role w zależności od funkcji w zdaniu:
| Funkcja | Przykład |
|---|---|
| Podmiot | Who is coming? |
| Dopełnienie | Whom did you see? (formalnie who w języku potocznym) |
| Zaimek względny | The person who helped me was kind. |
W języku formalnym używa się formy whom jako dopełnienia, jednak w codziennej mowie najczęściej spotyka się jedynie who.
Użycie w zdaniach względnych
W konstrukcjach względnych who zastępuje podmiot lub dopełnienie odnoszące się do osoby:
- The teacher who taught me mathematics retired last year.
- The friends who invited us are from Sydney.
Różnice w porównaniu z innymi językami
W przeciwieństwie do języków słowiańskich, w których zaimki pytające odmieniają się przez przypadki (polski: kto, kogo, komu), angielski who jest nieodmienny. Zamiast tego gramatyka angielska wykorzystuje kolejność wyrazów i konstrukcje pomocnicze (do, does, did) do wyrażania czasu i trybu.
Przykładowe zdania
- Who wrote this article? – Kto napisał ten artykuł?
- Do you know who lives at number 5? – Czy wiesz, kto mieszka pod numerem 5?
- The girl who won the competition is only ten years old. – Dziewczynka, która wygrała konkurs, ma zaledwie dziesięć lat.
Historia użycia w literaturze
W literaturze anglojęzycznej zaimek who odgrywał kluczową rolę w budowaniu dialogów i narracji. Przykłady można znaleźć już w dziełach Williama Shakespeare'a (Who’s there? – Hamlet) oraz w powieściach Charlesa Dickensa (Who killed Mr. Bumble? – Oliver Twist).
Powiązane pojęcia
Bibliografia
Źródła wewnętrzne encyklopedii: Podstawy gramatyki angielskiej, Historia języka angielskiego.