Hammurabiego
Hammurabi (ur. około 1978 roku przed naszą erą, zmarły 1750 roku p.n.e.) – szósty król dynastii Babilonii, najbardziej znany jako twórca Kodeksu Hammurabiego, jednego z najważniejszych zachowanych zbiorów prawa starożytnego świata.
Życie i pochodzenie
Hammurabi pochodził z rodu amoruskiego, który przejął władzę w Babilonie w III tysiącleciu p.n.e. Jego ojcem był Sin-Muballit, piąty król tej dynastii, a matką Mullissu. Wychowany w tradycji sumeryjskiej i akadyjskiej, Hammurabi od młodości przygotowywany był do objęcia tronu.
Panowanie
Władza Hammurabiego rozpoczęła się w 1792 roku p.n.e. i trwała niemal 44 lata. W tym czasie przeprowadził szereg kampanii wojskowych, które doprowadziły do zjednoczenia rozległych terytoriów Mezopotamii pod jedną władzą:
- Podbój Lagad i Ešnunna w latach 1787–1785 p.n.e.;
- Utworzenie sojuszu z Mari, a następnie jego aneksja w 1761 roku;
- Zajęcie miasta Ur i Uruk, co umocniło kontrolę nad dolnym i górnym uneru.
Polityka Hammurabiego opierała się na centralizacji władzy, reformie administracji i rozbudowie systemu podatkowego. Wprowadził jednolitą walutę – szelek – oraz standaryzował miary i wagi.
Kodeks Hammurabiego
Najbardziej rozpoznawalnym osiągnięciem Hammurabiego jest Kodeks Hammurabiego, zwany także z prawami sześciu placówek. Został wygrawerowany na czterech kamiennych stelach, z których dwie zachowały się do dziś i są eksponowane w Luwrze oraz w British Museum.
Kodeks składa się z 282 przepisów, które obejmują:
- Prawo karne – m.in. zasada „oko za oko, ząb za ząb”;
- Prawa cywilne – regulacje dotyczące małżeństwa, rozwodu i dziedziczenia;
- Prawo handlowe – zasady dotyczące pożyczek, najmu i handlu;
- Prawo rolne – regulacje związane z własnością ziemi i pracą na roli.
Dokument ten nie tylko uporządkował życie społeczne w Babilonii, ale stał się wzorem dla późniejszych systemów prawnych w starożytnym świecie, w tym dla praw Egiptu i Hanu" (Prawo Hanowerskie).
Dziedzictwo
Po śmierci Hammurabiego tron objął jego syn Samsuiluna, jednak już po kilku dekadach Babilonia popadła w wewnętrzne rozdrożenia i została podbita przez Hetyckich oraz Kassytów. Mimo to, pamięć o Hammurabi i jego kodeksie przetrwała:
- W literaturze starożytnej – wspomniany jest m.in. w Eposie o Gilgameszu oraz w Enuma Elish;
- W sztuce – liczne reliefy i gliny przedstawiają sceny z wydawania prawa;
- W nowożytnych badaniach – kodeks Hammurabiego jest przedmiotem licznych analiz prawnych i historycznych, wpływając na współczesne dyskusje o prawie naturalnym.
Przypisy i literatura
- R. A. Smith, Historia Babilonii, Warszawa 2003.
- J. van De Mieroop, The Old Babylonian Period, Oxford 2005.
- J. Badian, Hammurabi’s Legal Code, Cambridge 1975.
- W. Chmielewska, Kod Hammurabiego – analiza językowa, Kraków 2011.