encyklopedia.space

GPS

GPS (ang. Global Positioning System) – amerykański system nawigacji satelitarnej, umożliwiający określanie położenia, prędkości i czasu z dokładnością do kilku metrów. System jest w pełni cywilny, ale został opracowany i utrzymywany pierwotnie przez Departament Obrony Stanów Zjednoczonych.

Historia

Idea globalnej nawigacji satelitarnej sięga lat 1960. Prace nad GPS rozpoczęto w 1973 roku pod nazwą NAVSTAR. Pierwszy satelita systemu został wystrzelony w 1978 roku, a pełne rozmieszczenie konstelacji 24 satelitów zakończono w 1995 roku. System został udostępniony do użytku cywilnego w 2000 roku.

Zasada działania

GPS opiera się na pomiarze czasu, jaki potrzebuje sygnał radiowy do przebycia od satelity do odbiornika. Satelity transmitują sygnały o znanej częstotliwości oraz precyzyjnie zsynchronizowanym zegarze atomowym. Odbiornik GPS odbiera co najmniej cztery takie sygnały, co pozwala na:

  • wyznaczenie odległości do każdego z satelitów (tzw. pseudowyznaczenie)
  • obliczenie trójwymiarowej pozycji (szerokość, długość geograficzną oraz wysokość)
  • ustalenie dokładnego czasu

Elementy systemu

System GPS składa się z trzech głównych segmentów:

  1. Segment kosmiczny – konstelacja satelitów krążących na wysokości ≈20 200 km nad powierzchnią Ziemi.
  2. Segment kontrolny – stacje naziemne monitorujące i zarządzające satelitami, m.in. stacja kontrolna na Hawajach oraz stacja w Alasce.
  3. Segment użytkownika – odbiorniki GPS znajdujące się w telefonach komórkowych, samochodach, samolotach i wielu innych urządzeniach.

Zastosowania

GPS znajduje zastosowanie w wielu dziedzinach:

  • nawigacja morska i lotnicza
  • systemy geodezyjne i kartografia
  • monitorowanie floty pojazdów (fleet management)
  • precyzyjne określanie czasu w telekomunikacji i sieciach energetycznych
  • sport i rekreacja – np. biegi, jazda na rowerze, żeglarstwo
  • zastosowania wojskowe, w tym kierowanie precyzyjną bronią

Precyzja i dokładność

Standardowa dokładność GPS wynosi ok. 5 m w poziomie i ok. 10 m w pionie. Dzięki technikom DGPS (różnicowy GPS) oraz RTK (czasowo‑realna korekcja) możliwe jest uzyskanie precyzji poniżej 1 m, a w niektórych zastosowaniach (geodezja precyzyjna) nawet do kilku centymetrów.

Inne systemy nawigacji satelitarnej

Obok GPS istnieją również niezależne systemy nawigacji satelitarnej, które współpracują z nim w ramach GNSS (Global Navigation Satellite System):

Krytyka i problemy

System GPS, mimo szerokiego zastosowania, spotyka się z pewnymi krytycznymi uwagami:

Patenty i dostępność

W 2000 roku wszystkie kluczowe patenty związane z technologią GPS zostały wycofane, co umożliwiło swobodny dostęp do technologii i rozwój komercyjnych odbiorników bez konieczności płacenia licencji.

Patrzenie w przyszłość

Nowe generacje satelitów GPS, określane jako GPS III, wprowadzają zwiększoną moc sygnału, lepszą odporność na zakłócenia oraz dodatkowe kanały (L1C, L2C, L5) przeznaczone do zastosowań cywilnych i przemysłowych.

GPS pozostaje jednym z filarów nowoczesnej cywilnej i wojskowej infrastruktury, a jego integracja z innymi systemami GNSS zapewnia globalną, wysoką precyzję pozycjonowania dostępnego praktycznie wszędzie na świecie.