Ravi Kunwar
Ravi Kunwar (ur. 1978 w Udaipurze, Indie) – indyjski pisarz, dramaturg i krytyk literacki, laureat licznych nagród krajowych i międzynarodowych. Jest autorem powieści historycznych, sztuk teatralnych oraz licznych esejów poświęconych kulturze i sztuce.
Życiorys
Wczesne lata
Ravi Kunwar urodził się w 1978 roku w Udaipurze, w rodzinie artystycznej – jego matka była malarką, a ojciec, Naman Kunwar, poetą i nauczycielem języka hindi. Od najmłodszych lat był otoczony literaturą i sztuką, co wpłynęło na jego późniejsze zainteresowania.
Edukacja
Po ukończeniu szkoły podstawowej w Udaipurze, w 1995 roku rozpoczął studia na Uniwersytecie w Jodhpur, gdzie uzyskał tytuł licencjata w dziedzinie literatury hindi. Następnie podjął studia magisterskie w Uniwersytecie Delhi, specjalizując się w literaturze porównawczej. W 2004 roku obronił doktorat z zakresu studiów postkolonialnych.
Działalność literacka
Pierwsze publikacje
Debiut literacki Kunwara miał w 2001 roku, kiedy opublikował opowiadania w zbiorze “Ścieżki rzeki”. Zbiór został przyjęty entuzjastycznie przez krytyków i przyniósł mu nagrodę Sahitya Award w kategorii debiutanckiej.
Powieści historyczne
Największą popularność przyniosły mu trzy powieści historyczne:
- “Miecz Maharadży” (2006) – opisująca życie i walki Maharadży Ranjita Singh.
- “Kwiat wśród piasku” (2009) – opowieść o kobietach w czasie panowania imperium Mogołów.
- “Ostatni z Gurukula” (2013) – refleksja nad tradycyjnym systemem edukacyjnym w Indiach.
Wszystkie trzy tytuły zostały przetłumaczone na języki angielski, francuski i niemiecki, co przyczyniło się do międzynarodowego uznania autora.
Dramaturgia i sztuka sceniczna
Ravi Kunwar jest również cenionym dramaturgiem. Jego sztuka “Cienie Taj Mahal” (premiera w 2015 roku) wystawiona została w Narodowym Teatrze Szp w Nowym Delhi. Inne znaczące dramaty to “Mury ciszy” i “Krąg wody”, które były prezentowane na festiwalach teatralnych w Mumbaju i Kolkacie.
Krytyka literacka i eseistyka
Od 2010 roku Kunwar regularnie publikuje recenzje i artykuły w prasie kulturalnej, m.in. w The Hindustan Times oraz w kwartalniku Sahitya Samachar. Jego eseje dotyczą m.in. roli literatury w procesie dekolonizacji oraz wpływu globalizacji na tradycyjne formy narracji.
Otrzymane nagrody i wyróżnienia
- Sahitya Award (kategoria debiutancka, 2001)
- Padma Shri za wkład w literaturę (2014)
- Nagroda Jnanpith (2018)
- Medal Kalinga Institute za wspieranie edukacji w regionach wiejskich (2020)
Życie prywatne
Ravi Kunwar mieszka w Nowym Delhi wraz z żoną, Anjali Kunwar, i dwójką dzieci. Poza pisaniem, pasjonuje się fotografią oraz ochroną środowiska – jest współzałożycielem fundacji Green India Initiative, której celem jest promowanie zrównoważonego rolnictwa.
Bibliografia (wybrane pozycje)
- Kunwar, R. Ścieżki rzeki. Udaipur Press, 2001.
- Kunwar, R. Miecz Maharadży. Delhi University Publishing, 2006.
- Kunwar, R. Kwiat wśród piasku. Pearl India, 2009.
- Kunwar, R. Ostatni z Gurukula. Sahara Publications, 2013.
- Kunwar, R. (ed.). Eseje o postkolonializmie. Oxford India, 2016.
Wzmianki w mediach
Ravi Kunwar był gościem programów telewizyjnych NDTV i Doordarshan, a także udzielał wywiadów w międzynarodowych magazynach The Guardian oraz Le Monde.
Linki powiązane
Indie | Literatura hindi | Studia postkolonialne | Nagrodzeni Nagrodą Nobla z Indii