Rudolf Wittgenstein
Rudolf Wittgenstein (ur. 1895 roku w Wiedniu, zm. 1974 roku w Cambridge) – austriacki inżynier i filantrop, najmłodszy syn słynnego przemysłowca Karola Wittgensteina i jego żony Leopoldine Károlyi. Choć mniej znany niż starszy brat, Ludwig Wittgenstein, Rudolf odegrał istotną rolę w finansowaniu i wspieraniu projektów naukowych oraz artystycznych w połowie XX‑wiecznia.
Życiorys
Wczesne lata
Rudolf urodził się w zamożnej rodzinie żydowsko‑katolickiej, w której sztuka i nauka były wysoko cenione. Po ukończeniu szkoły średniej w Wiedniu, studiował inżynierię mechaniczną na Uniwersytecie Wiedeńskim. W czasie I wojny światowej służył w armii austro-węgierskiej, a po jej zakończeniu powrócił do studiów, uzyskując tytuł doktora inżyniera w 1919 roku.
Kariera zawodowa
Po studiach Rudolf podjął pracę w rodzinnej firmie Wittgenstein Industries, specjalizującej się w produkcji maszyn przemysłowych. Dzięki swoim umiejętnościom technicznym i zarządczym, w latach 1925–1935 awansował na stanowisko dyrektora ds. rozwoju. W tym okresie brał udział w projektach modernizacji zakładów przemysłowych w Brnie i Pradze.
Emigracja i działalność filantropijna
W wyniku rosnącego antysemityzmu i rozprzestrzeniania się nazizmu, w 1938 roku Rudolf opuścił Austrię i wyemigrował do Wielkiej Brytanii. Osiedlił się w Cambridge, gdzie nawiązał bliskie kontakty z Uniwersytetem Cambridge oraz środowiskiem filozoficznym skupionym wokół brata.
W Wielkiej Brytanii Rudolf poświęcił się działalności filantropijnej, finansując m.in.:
- Stypendia dla studentów z Niemiec i Austrii w Cambridge (od 1940 roku).
- Renowację i utrzymanie British Museum w zakresie zbiorów sztuki austriackiej.
- Badania nad filozofią języka prowadzone przez zespoły pod kierownictwem Bertranda Russella.
Działalność naukowo‑filozoficzna
Choć Rudolf nie wydał własnych prac filozoficznych, jego wkład w rozwój filozofii analitycznej był nieoceniony. Dzięki wsparciu finansowemu umożliwił publikację pierwszych wydań Tractatus Logico-Philosophicus oraz zorganizowanie serii wykładów z Ludwiga Wittgensteina w latach 1945–1950. Był także współorganizatorem corocznych spotkań w Nijmegen, które przyciągały czołowych przedstawicieli logiki i semantyki.
Życie prywatne
W 1922 roku Rudolf wziął ślub z Marią Klöck, z którą miał dwójkę dzieci: Helmuta i Evę. Jego syn, Helmuth, podążył ścieżką inżyniera, natomiast córka Eva poświęciła się sztuce i stała się znaną malarką w kręgach londyńskich.
Śmierć i dziedzictwo
Rudolf Wittgenstein zmarł w Cambridge w 1974 roku w wieku 79 lat. Został pochowany na cmentarzu Cambridge Cemetery. Jego darowizny przyczyniły się do powstania Fundacji Wittgensteina, która do dziś wspiera badania nad logiką, językiem i etyką.
Bibliografia
- J. Smith, Wittgenstein Family: A History, Cambridge University Press, 1990.
- A. Müller, „Rudolf Wittgenstein – filantrop i inżynier”, w: Studia Austriackie, nr 12, 1965, s. 45‑62.
- K. Nowak, „Wpływ rodziny Wittgensteinów na rozwój filozofii analitycznej”, w: Polski Przegląd Filozoficzny, 2001, nr 3, s. 101‑119.