Apollo 7
Apollo 7 – pierwsza załogowa misja programu Apollo, odbyła się w październiku 1968 roku. Była to jedyna misja amerykańska, która odbyła się w całości w orbicie okołoziemskiej i jednocześnie pierwsza misja w historii USA, w której przyjęto załogę po udanych lotach bezzałogowych programu Apollo.
Kontekst i przygotowania
Po katastrofie przy misji Apollo 1 w styczniu 1967 r. program Apollo został gruntownie przeanalizowany. NASA wprowadziła szereg poprawek technicznych i proceduralnych, a także zmieniła skład załóg. Apollo 7 miała więc za zadanie potwierdzić zdolność statku kosmicznego Command Module CM do długotrwałego lotu oraz przetestować systemy nawigacyjne, łączności i podtrzymywania życia.
Załoga
- John Young – dowódca (Commander)
- Virgil “Gus” Grissom – pilot dowódcy (Command Pilot)
- Walter “Wally” McDivitt – specjalista dowódcy (Lunar Module Pilot)
Statek kosmiczny
Misja wykorzystywała jedynie komandorę Apollo CSM – model Block I. Nie było w niej modułu księżycowego (LM), a ładunek nie obejmował eksperymentów naukowych poza testami systemowymi.
Rakieta nośna
Start został przeprowadzony przy użyciu rakiety Saturn I (konfiguracja SA‑202), wystrzelonej z Cape Canaveral w Florydzie 11 października 1968 r.
Przebieg misji
| Data | Wydarzenie |
|---|---|
| 11 paź 1968 | Start z kosmodromu Cape Canaveral |
| 11 paź 1968 – 22 paź 1968 | Orbitowanie w niskiej orbicie okołoziemskiej (≈ 240 km wysokości), trzydzieści trzy okrążenia |
| 15 paź 1968 | Testy systemów łączności i telemetrii, w tym pierwsze transmisje telewizyjne z pokładu |
| 22 paź 1968 | Udany powrót i splatanie w oceanie przy pomocy żyroskopowych spadochronów |
Osiągnięcia i znaczenie
- Potwierdzenie, że Apollo CSM jest w pełni zdolny do długotrwałego lotu w warunkach kosmicznych.
- Udane testy systemu podtrzymywania życia, w tym systemu CO2 Scrubber oraz wentylacji.
- Pierwsze telewizjne transmisje z pokładu pojazdu Apollo, które przyciągnęły uwagę publiczną.
- Pozytywna ocena wydajności i niezawodności rakiety Saturn I w wersji blokowej.
- Podniesienie morale po tragedii Apollo 1, co otworzyło drogę dla kolejnych misji, w tym pierwszego lotu na Księżyc – Apollo 11.
Dziedzictwo
Misja Apollo 7 jest uważana za kamień milowy w historii lotów kosmicznych USA. Dzięki niej NASA mogła przejść od testów laboratoryjnych do pełnoprawnych misji załogowych, które doprowadziły do lądowania na Księżycu w 1969 r. Sukces Apollo 7 potwierdził także skuteczność procedur bezpieczeństwa i wyeliminował wiele błędów konstrukcyjnych wykrytych po incydencie Apollo 1.