encyklopedia.space

Papyrus

Papyrus – starożytny materiał piśmienniczy wytwarzany z rośliny Cyperus papyrus, znanej powszechnie jako papirus. Był on podstawą zapisu tekstów w Starożytnym Egipcie oraz w kulturach basenu Morza Śródziemnego, zanim został zastąpiony przez papier.

Budowa i pochodzenie rośliny

Papirus (łac. Cyperus papyrus) jest wysoką trawiastą rośliną z rodziny Cyperaceae, występującą naturalnie w wilgotnych i bagiennych terenach Afryki, zwłaszcza w dolinie Nilu. Łodygi rośliny osiągają wysokość do 5 m, a jej rdzeń, zwany pith, jest wykorzystywany do produkcji materiału piśmienniczego.

Technika wytwarzania papirusu

  1. Ścięcie i rozdzielenie – Łodygi były cięte na okrągłe sekcje o grubości kilku centymetrów.
  2. Usunięcie zewnętrznej warstwy – Skórzaste, zielone powłoki były zdzierane, pozostawiając białe, włókniste rdzenie.
  3. Układanie warstw – Rdzenie układano w dwóch prostopadłych kierunkach, tworząc krzyżowy wzór. Warstwy były lekko zwilżane i przyklejane naturalnymi polisacharydami rośliny.
  4. Suszenie i polerowanie – Po wyschnięciu arkusz był wygładzany przy pomocy kamieni lub muszli, co nadawało mu gładką powierzchnię.

Historia i zasięg użycia

Pierwsze dokumenty papirusowe pochodzą z około 3000 p.n.e. i są związane z Starożytnym Egiptem. Z czasem technikę przyjęto w Grecji oraz w Rzymie, gdzie stała się podstawą zapisu administracyjnego, literackiego i naukowego. Papyrus był także wykorzystywany w Bliskim Wschodzie i na wyspie Cypr, a jego popularność rozprzestrzeniła się aż po Arabską Półwysp.

Znaczenie kulturowe

W kulturze egipskiej papyrus symbolizował trwałość i żywotność. Był nieodłącznym elementem pismu hieroglificznego oraz kaligrafii. W mitologii Egiptu bóg Thot był patronem wynalazcy papirusu.

Porównanie z papierem

Cecha Papyrus Papier
Materiał podstawowy Włókna roślinne papirusu Celuloza z drzewa lub roślin
Trwałość Przy dobrym przechowywaniu – do kilku tysięcy lat Wysoka, zależna od jakości
Elastyczność Ograniczona, łatwo pęka przy zginaniu Wysoka
Koszty produkcji Wysokie w starodawnych warunkach Niska po industrializacji

Współczesne zastosowania

Ochrona i konserwacja

Stare zwoje papirusowe wymagają kontrolowanej wilgotności (ok. 50 % względnej wilgotności) i stałej, niskiej temperatury (ok. 18 °C). Szkody wywołują działanie pleśni, owadów oraz wahania wilgotności.

Odnośniki

Wikipedia – Spis artykułów powiązanych: Papirus, Starożytny Egipt, Papier, Pismo hieroglificzne, Archeologia.